227 tys. złotych. Za łóżko. Nie za mieszkanie ani samochód — za jeden mebel, na którym się śpi. Tyle kosztuje kawalerka w mniejszym mieście i tyle przeciętny Polak zarabia przez 4 lata. Szwedzka marka, robione ręcznie, z końskiego włosia, na zamówienie.

W tym samym apartamencie stała kanapa za 50 tys. zł, a 4 poduszki i kołdra kosztowały kolejne 50 tys. To nie szacunki, tylko faktury: 580 tys. zł i prawie 24 tys. euro na wystrój jednego mieszkania w Sky Tower we Wrocławiu. Mieszkanie formalnie należało do prawnika z Warszawy. Zlecenie złożyła kobieta, która nie miała z nim nic wspólnego. Był kwiecień 2018 roku. Czyje to były pieniądze?

W tym raporcie wyjaśniam: jak działał AdBlast i dlaczego ludzie mu ufali, kto stał za spółką z Nevady, jak prano pieniądze, jak śledczy rozplątali ślad w kryptowalutach i kto do dziś za to odpowiedział. Opieram się na tekście Marcina Rybaka z „Gazety Wyborczej” Wrocław, komunikacie Prokuratury Krajowej z 29 kwietnia 2026 roku, wyrokach w sprawie sknerus.pl (sygn. III K 93/21 i II AKa 80/22), decyzjach UOKiK, danych KRS i listach gończych policji. Sprawa AdBlast jest w toku — osoby występują pod inicjałami, obowiązuje domniemanie niewinności.

Skrytka

Luty 2020, Wrocław, 6:20 rano. Policjanci zatrzymują mężczyznę, a nazajutrz drugiego. Potem otwierają skrytki depozytowe: 3,5 mln zł w gotówce, 2 mln euro i kilkanaście sztab złota. Skąd trop? Trzeba cofnąć się o rok.

Człowiek, który napisał pismo

Luty 2019. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Szczecinie widzi w internecie reklamy platformy, na którą wpłacasz pieniądze, oglądasz reklamy i zarabiasz — tym więcej, im więcej wpłacisz. Jest z urzędu skarbowego, więc liczy. I coś mu się nie zgadza: dlaczego oglądając tę samą liczbę reklam, zarabiasz więcej, gdy wpłaciłeś 100 dolarów, a nie 10? Reklamodawcy nie zapłacą więcej za te same wyświetlenia tylko dlatego, że ktoś wpłacił większą kwotę. Do tego druga forma dochodu: zapraszasz znajomych, oni kupują pakiety, ty dostajesz prowizję.

Naczelnik pisze do UOKiK. Nie jest policjantem ani prokuratorem. Zobaczył coś, co mu nie pasowało, i zgłosił dalej. To pismo jest pierwszym dokumentem w tej sprawie.

To działało

Bez tego nie zrozumiesz tej historii: AdBlast wypłacał. Ludzie kupowali pakiet za 10, 50 albo 100 dolarów, raz dziennie oglądali reklamy i codziennie przybywało im trochę pieniędzy na koncie. Gdyby nie działało, nikt by nie został. Zostało ponad 90 tys. osób.

Opowieść była całkiem niezła. Alternet przedstawiał się jako sieć społecznościowa, w której użytkownicy reklamują swoje produkty, z pośrednictwem w sprzedaży biletów lotniczych i hoteli, grami i własną kryptowalutą — a był 2018 rok, kiedy w bitcoina inwestował każdy. Kupując pakiet, „uczestniczysz w zyskach firmy”. Zapraszanie innych przypomina afiliację. I przecież nikt cię do niczego nie zmusza.

Tyle że w piramidzie finansowej pieniądze zawsze pochodzą z jednego miejsca: od tych, którzy przyszli później. Reklamy były potrzebne do jednej rzeczy — żeby dało się powiedzieć i uwierzyć, że wypłata pochodzi z reklam, a nie z kieszeni człowieka, który właśnie się zapisał. Serwis działał m.in. po polsku, angielsku i wietnamsku, według części źródeł nawet w 10 językach.

Spółka, której nie było

Alternet LLC zarejestrowano 10 maja 2017 roku w Nevadzie. Adres: Henderson pod Las Vegas. Tylko że zamiast biurowca jest tam osiedle domków jednorodzinnych i agent rejestrowy, który użycza adresu setkom spółek i odbiera za nie listy. To legalne. Agent nie musi wiedzieć, czym spółki się zajmują. „Amerykańska spółka” była więc skrzynką na listy.

W dokumentach jako osoba zarządzająca figuruje nominalna dyrektorka, której nazwisko pojawia się też w Panama Papers — wycieku dokumentów kancelarii zakładającej spółki w rajach podatkowych. To jeszcze nie przestępstwo, ale trudno to uznać za przypadek. Faktyczne biuro mieściło się w Belize, gdzie informacje o prawdziwych właścicielach są wyjątkowo trudne do wyciągnięcia dla zagranicznych śledczych.

UOKiK zajął się sprawą w 2019 roku, w 2020 uznał AdBlast za piramidę, a w 2021 roku zakazał działalności i nakazał zwrot pieniędzy. Spółka odpowiedziała, że nie ma w Polsce ani jednego klienta. 90 tys. ludzi na świecie — ale ani jednego w Polsce. W kwietniu 2021 roku Alternet sam zakończył działalność. Papier prowadził donikąd. Została jedna metoda, która działa zawsze: iść za pieniędzmi.

Droga pieniądza

Krok 1: krypto. Wpłaty trafiają do kryptowalut. Zamiast przelewu z nazwiskiem jest ciąg znaków.

Krok 2: adresy jednorazowe. Pieniądze rozbija się na adresy używane raz i porzucane.

Krok 3: miksery. Środki wrzuca się do wspólnej puli z pieniędzmi innych ludzi i wypuszcza w innych proporcjach i momentach, żeby nie dało się dopasować wyjścia do wejścia.

Krok 4: giełda i bank. Krypto wraca do zwykłej waluty i wędruje między rachunkami.

Krok 5: gotówka. W placówce bankowej w Bydgoszczy, według prokuratury, wypłacano jednorazowo nawet około 1 mln zł. Do tego karty i kody BLIK. Gotówkę wymieniano w kantorach na euro — po kawałku, zawsze poniżej progu 15 tys. euro, od którego kantor musi zgłosić transakcję do Generalnego Inspektora Informacji Finansowej. To smurfing: zamiast jednej dużej transakcji wiele małych, z których żadna nie zapala lampki.

Dopiero stamtąd pieniądze trafiały do organizatorów, którzy trzymali je w portfelach kryptowalutowych i na rachunkach zakładanych na cudze osoby i firmy. Cały łańcuch miał zerwać związek między 10 dolarami użytkownika a gotówką w okienku.

Jak to rozplątano

Śledczy z wrocławskiego CBŚP i prokuratorzy z Dolnośląskiego Wydziału Zamiejscowego Prokuratury Krajowej rozebrali samą platformę na części. Inżynierią wsteczną ustalili, gdzie technicznie odkładały się dane o płatnościach, wyciągnęli adresy w sieci Bitcoin, zidentyfikowali pośrednika płatności, który miał zapewniać organizatorom anonimowość, i poszli po blockchainie.

To najbardziej niedoceniana prawda o kryptowalutach: blockchain bitcoina nie jest anonimowy, tylko jawny. Każda transakcja jest zapisana na zawsze. Anonimowe są nazwiska, nie ruchy. Dlatego pranie przez krypto pęka prawie zawsze na wyjściu — tam, gdzie trzeba zamienić monety na coś, czym zapłacisz za kanapę. Ten trop doprowadził do 2 nazwisk.

Dwaj wrocławianie

Adam J. (rocznik 1992) i Krzysztof Z. (rocznik 1989) — według prokuratury organizatorzy AdBlast. To nie ludzie z marginesu. Od 2012 roku zakładali i prowadzili zwyczajne spółki: hosting i przetwarzanie danych, portale, wydawnictwo, handel w sieci, bar w centrum Wrocławia. Wspólnikiem jednej z nich był polski fundusz zalążkowy. Ktoś dał im prawdziwe pieniądze na prawdziwy biznes. A branże, w których się obracali, to dokładnie zestaw umiejętności potrzebny do zbudowania dowolnego portalu — uczciwego albo nie.

AdBlast nie był ich pierwszym projektem tego typu. Wcześniej był sknerus.pl — serwis aukcyjny, w którym wszystko startowało od 0 zł, a każde przebicie podnosiło cenę o 1 grosz. Haczyk: każde kliknięcie kosztowało żeton kupowany za prawdziwe pieniądze. Sąd ustalił, że tworzono sztuczne konta z nieograniczoną liczbą darmowych żetonów, które automatycznie podbijały cenę i wygrywały aukcje. Serwis działał od listopada 2014 do września 2017 roku: 47 098 pokrzywdzonych, 16 882 847,92 zł. Rok później ruszył AdBlast.

Jeden z nich w niecały rok, od grudnia 2018 do listopada 2019, 2 razy zmienił nazwisko — dokładnie wtedy, gdy ruszał AdBlast. Drugi w dniu zatrzymania miał przy sobie dowód osobisty ze swoim zdjęciem i danymi zupełnie innego człowieka; sąd uznał go winnym pomocnictwa w podrobieniu dokumentu.

Zatrzymani w lutym 2020 roku, spędzili w areszcie 18 miesięcy i wyszli w sierpniu 2021. 3 grudnia 2021 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu skazał obu w sprawie sknerus.pl na 8 lat i przepadek po 7 169 000 zł. 17 października 2022 roku sąd apelacyjny obniżył karę do 7 lat — wyrok jest prawomocny. Tyle że wtedy już ich nie było. Listy gończe wystawiono w lutym i grudniu 2024 roku.

Macki

Przekręt na 90 tys. ludzi nie działa w 2 osoby.

Ktoś musiał urządzić mieszkanie. Architektka z Warszawy przyjęła w kwietniu 2018 roku zlecenie od Izabeli Z., żony jednego z podejrzanych. Przyznała się do winy i dostała 9 miesięcy w zawieszeniu — wyrok prawomocny od maja 2026 roku.

Ktoś musiał donosić do aresztu. Strażnik więzienny z Wrocławia przenosił grypsy z informacjami o śledztwie. Dostał 1,5 roku w 2024 roku.

Ktoś miał dostęp do policji. W styczniu 2026 roku oskarżono cywilną pracownicę sekretariatu Laboratorium Kryminalistycznego dolnośląskiej policji i jej syna. Chodziło o informacje z badań odcisków palców i DNA w tej sprawie.

Ktoś musiał wyciągać pieniądze. Między 18 marca a 27 kwietnia 2026 roku CBŚP zatrzymało 5 osób w województwach kujawsko-pomorskim i śląskim. Jedna usłyszała zarzut kierowania zorganizowaną grupą przestępczą i prania pieniędzy, czwórka — udziału w grupie i prania. Zarzuty obejmują szkodę 15 444 715,72 zł — mniej więcej 1/6 tego, co zniknęło.

Spójrz na tę listę: architektka, strażnik, urzędniczka, ludzie z bankowych okienek. Nikt z nich nie stał pod ścianą. To ludzie z zawodem, pensją i pozycją. Zwykle myślimy, że ludzie robią złe rzeczy, bo muszą. Ta historia mówi coś odwrotnego: do złego popycha nie bieda, tylko sposobność — i bardzo duże pieniądze za stosunkowo niewielką robotę. To samo dotyczy organizatorów: mieli biznesy i bar w centrum miasta. Nie zmusiła ich sytuacja. Zrobili to, bo mogli.

Rachunek

Śledztwo jest rozwojowe — zarzutów i osób może przybywać. Skazano architektkę i strażnika, oskarżono urzędniczkę z laboratorium, zatrzymano ludzi z Bydgoszczy i Śląska. A 2 mężczyzn, których prokuratura wskazuje jako organizatorów, jest poszukiwanych listami gończymi i przebywa za granicą. Z 7 lat prawomocnego wyroku za pierwszą piramidę odsiedzieli po 18 miesięcy aresztu.

Mają pieniądze, doświadczenie i umiejętności, których nie da się odebrać: wiedzą, jak zbudować i wypromować platformę, gdzie zarejestrować spółkę, do której nikt nie sięgnie, i jak wyprowadzić z niej gotówkę. Mają 34 i 37 lat. Jest duża szansa, że jeszcze o nich usłyszymy — przy nowym projekcie, pod nową nazwą, w nowej technologii.

Za oszustwo nie zawsze płaci ten, kto je wymyślił. Płacą ci, którzy chcieli trochę dorobić. Dlatego najlepsze, co mogę ci dać, to umiejętność rozpoznania przekrętu wcześniej: na hajsownik.pl pobierzesz za darmo PDF „Anatomia oszustwa — 10 sygnałów finansowego przekrętu”.

To był Hajsownik. Patrzę, dokąd płynie pieniądz.

FAQ — najczęstsze pytania o aferę AdBlast

Czym był AdBlast? Platformą działającą w ramach portalu Alternet, która obiecywała zarobek za codzienne oglądanie reklam po wykupieniu pakietu za 10, 50 lub 100 dolarów, a także prowizje za zapraszanie innych. UOKiK uznał ją w 2020 roku za piramidę finansową.

Ile osób straciło pieniądze na AdBlast? Ponad 90 tys. osób na kilku kontynentach. Straty szacuje się na co najmniej 32 mln dolarów.

Kto stał za AdBlast? Według prokuratury 2 przedsiębiorcy z Wrocławia, Adam J. i Krzysztof Z., wcześniej prawomocnie skazani za oszukańczy serwis aukcyjny sknerus.pl. Formalnie platformę prowadziła spółka Alternet LLC zarejestrowana w Nevadzie, z biurem w Belize. Sprawa AdBlast jest w toku.

Jak prano pieniądze z AdBlast? Według prokuratury przez kryptowaluty, jednorazowe adresy, miksery, giełdy i rachunki bankowe, a następnie wielomilionowe wypłaty gotówki w Bydgoszczy i wymianę na euro w kantorach w kwotach poniżej progu zgłoszeniowego.

Czy ktoś został skazany w sprawie AdBlast? Prawomocnie skazano m.in. architektkę, która urządzała apartament w Sky Tower, oraz strażnika więziennego, który przenosił grypsy. Oskarżono pracownicę laboratorium kryminalistycznego policji. W 2026 roku zarzuty usłyszało 5 zatrzymanych osób.

Gdzie są organizatorzy? Według informacji policji obaj są poszukiwani listami gończymi wystawionymi w 2024 roku i przebywają poza Polską.

Materiał opiera się na artykule Marcina Rybaka („Gazeta Wyborcza” Wrocław, 24.08.2026), komunikacie Prokuratury Krajowej z 29.04.2026, wyrokach Sądu Okręgowego we Wrocławiu (III K 93/21) i Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu (II AKa 80/22), decyzjach UOKiK, danych KRS oraz informacjach policji. Sprawa AdBlast jest w toku; obowiązuje domniemanie niewinności.